Czarna perełka

Po przeczytaniu piątej części cyklu Dom Nocy po Kuszoną sięgnęłam tylko i wyłącznie dla zasady, bo nie lubię przerywać serii w trakcie i pozostawać w niewiedzy jak kończą się losy bohaterów. Wygnanie z Tulsy Kalony i Neferet powinno być zakończeniem kłopotów jakie mieli w ostatnich czasach adepci Domu Nocy. Jednak tak się nie dzieje. Zoey w jakiś sposób połączona z A-yą stworzoną przed wiekami, przez czirokeskie kobiety do unicestwienia Kalony. Nie jest to też koniec tajemnic jakie ma Stevie Rae, a nawet więcej pojawiają się nowe. Dlaczego zdecydowała się komuś pomóc i jakie to będzie miało dla niej skutki, a przecież może mieć też jakieś konsekwencje dla pozostałych przyjaciół. Czy Stark poradzi sobie w nowej roli? Do jakich sztuczek posunie się Kalona by przekonać Zoey do siebie? Czy wyprawa do miejsca dawnych spotkań Rady Wampirów coś da, jak sama Rada reaguje na pojawienie się Kolony i nietypowe zachowanie Neferet? Powiem szczerze ta część na nowo wzbudziła moją sympatię do tego c...

Gesa Schwartz Niemka, absolwentka filologii niemieckiej i filozofii. „Zawsze pociągała ją fantastyka. Jej pierwsza powieść „Pieczęć Ognia” została uhonorowana nagrodą dla najlepszego niemieckojęzycznego debiutu fantasy.„. Gargulce, maszkarony, rzygacze w architekturze, dekoracyjne początkowo kamienne elementy budynków, wystające poza mury, jako zakończenia rynny. Umieszczane na łukach lub dachach świątyń. Miały za zadanie ostrzegać przed złem oraz przed nim chronić... zapoczątkowane we Francji w czasie gotyku, przybierały różne formy ludzkich twarzy, zwierząt, fantastycznych stworów. Zdjęcie Katedra Notre- Dame w Paryżu  Nie było to moje pierwsze spotkanie z postacią Gargulca w fantastyce i być może właśnie dlatego nie mogłam „przejść” obojętnie obok Grima. A może było i tak „Czy jest się Gargulcem, człowiekiem czy Hybrydem – powiedział cicho - są takie rzeczy, przed którymi nie można uciec.” . I nie uciekłam! Przed tą wielką księgą, której grzbiet ma 5 cm nie ułatwiających czytani...

Przyznam szczerze, że nie byłam szczególnie przekonana do tej książki. Po jej opisie,  przypuszczałam, że nie jest to do końca książka dla mnie. Czy to ze względu na płeć czy na wiek? Los czasem bywa przewrotny i Finn trafił także na moją półkę.  I ku mojemu zaskoczeniu okazuje się, że opowieść o trzech nastoletnich chłopcach, którzy natchnieni pomysłem z lekcji WF. Organizują sobie sobotnią zabawę, opartą częściowo na zasadach gier komputerowych. Zadania do wykonania, pokonywanie przeszkód czasem niezwykle niebezpiecznych, za których wykonanie przyznają sobie punkty i podwyższają poziom. Czytana przez dwa razy starszą dziewczynę,  również może jej sprawić wiele przyjemności. Dać do myślenia i pozwolić choć na chwilę powrócić do starych dobrych czasów młodości. Z pozoru proste zadanie przysparza młodym bohaterom nie lada problemów, czasem nawet i większych kłopotów. Mnie natomiast przypomniało, ile młodzi ludzie posiadają w sobie pasji, chęci stworzenia czegoś więcej niż...

Jest to debiutancki kryminał szwedzkiej dziennikarki, pisarki, która z wykształcenia jest psychologiem. Jestem zwolenniczką książek standardowych, szelestu kartek pod palcami i zapachu farby drukarskiej. Nie mam też zbyt dużej skali porównawczej, jeśli chodzi o kryminały, gdyż nie jest to mój ulubiony gatunek literacki Mimo tego, trudno było mi się oderwać od fabuły. Wydarzeń z 1994 roku, które dzieją się w Villette, mieście stworzonym przez autorkę i umieszczonym w Belgii.  W wyniku wypadku samochodowego ginie lubiana przez wszystkich, emerytowana nauczycielka. Miejscowy policjant wiedziony przeczuciem, że nie było to przypadkowe zdarzenie zawiadamia o sprawie Pałac Sprawiedliwości. Teraz Martine Poirot  sędzia śledcza wkracza do akcji.  Podejmując się wyjaśnia czy to faktycznie, nie był tylko wypadek.                   W trakcje kilku dniowego dochodzenia i ustalania przyczyny śmierci  Jeanne Demaret  ...

W tym świecie już tak jest, że kiedy kończy się jedna przygoda rozpoczyna się kolejna wyprawa, owiana tajemnicą z nutką mroku i niezapomnianych wspomnień zarówno dla bohaterów jak i dla czytelnika. Dlatego niedługo po skończeniu trzeciej części postanowiłam przeczytać kolejną. I nie żałuję, bo i to spotkanie z Septimusem, Jenną i pozostałymi bohaterami, i tym razem było niezwykle udane. Dowiedzieć się jakie według stwora jest najfajniejsze wieczorowe wyjście, ile mew waży już w tej chwili smok, jakie cech powinien posiadać idealny opiekun smoka i kogo on sam uważa za matkę czy wreszcie ilu Czarodziei Nadzwyczajnych potrzeba do zwołania zgromadzenia i poco się je zwołuje. Uczeń Czarodziejki Nadzwyczajnej, Księżniczka i tym razem Inspektor ze Skryptorium wyruszają do miejsca wszystkich czasów a może gdzieś gdzie go nie ma, by sprowadzić z powrotem do Zamku Nicka i Sonrri. Niestety sprawy komplikuję chęć ogromna zemsty, jaka ogarnęła byłego Septimusa, potem Merrina Meredith, czy jak tam...

Czego może chcieć od życia trzydziestokilkuletnia kobieta, mająca męża, dom za miastem, fajną prace i przed sobą świetlaną przyszłość. Zdawać by się mogło, że to już szczyt marzeń otóż nic bardziej mylnego autorka i tytułowa bohaterka Elizabeth Gilbert chciała więcej. I rozpoczęła jak sądziła szaloną podróż życia. Jedz - Italia - Idealna Uzmysłowiła jej jak, żyć być szczęśliwą, i nie obwiniać się za odrobinę przyjemności czerpanej z tego co daje nam owo życie. Módl się - Indie - Indywidualna Poszukiwanie drogi do zgody z samym sobą, spokoju, równowagi to wszystko daje Liz i po części nam czytelnikom, jej zainteresowanie hinduizmem. Kochaj - Indonezja - Inicjatywa Tym razem okazuje się, że aby żyć w zgodzie z innymi, potrzeba czegoś więcej niż my sami, choć by odrobina inicjatywy. Bohaterka podejmuję Idealną Indywidualną Inicjatywę, podróżując po Italii, Indiach i Indonezji, Je, Modli się, Kocha oraz odnajduję szczęście, samą siebie i miłość... A jak tego dokonuje, możecie sprawdzić si...

Z aintrygował mnie sam opis. Dlaczego, już wyjaśniam, główna bohaterka ma na imię Ola, ja natomiast mam swoją małą teorię na temat magii imion (szkoda, że jeszcze nie odkryłam magi swojego imienia). Co zaś do dalszych wyjaśnień, czytając opis - niepewna siebie Ola byłam zdziwiona i bardzo ciekawa, jak to w ogóle możliwe? Niestety w wyżej wspomnianym konkursie, nie ja zostałam szczęśliwą zwyciężczynią. Los postanowił sprawić mi jednak niespodziankę i otrzymałam książkę do recenzji, od samej autorki. Poważne zadanie i wyżej postawiona poprzeczka. Niestety, dochodzę do wniosku, że nie jestem zwolenniczką tradycyjnych recenzji z opisywaniem wydarzeń książki krok po kroku. Jest ich w końcu, w internecie tak wiele, wolę napisać krótko i na temat czy coś jest dobre, czy nie i jakie były pierwsze, ostatnie czy ogólne wrażenia z przeczytania książki W przypadku kiedy, książka przypadła mi do gustu, aby zachęcić lub jeśli nie dać do myślenia czy warto, ale decyzję pozostawić Wam.  Sumiennie...

"Teraś" przyszedł moment na opisanie tej książki. "Teraś" napisze wam, że jest to zbiór dziesięciu  niezależnych opowiadań. połączonych plejadą iście fantastycznych dziwnoludów. "Teraś" dodam, że to była naprawdę wesoła przygoda w moim przypadku uśmiech nie schodził z twarzy od pierwszego do ostatniego akapitu. "Teraś" dopiszę jeszcze, że naprawdę warto to przeczytać. A na koniec przyznam się do tego że pozwoliłam sobie zacytować jednego z bohaterów książki a kogo i w jakich okolicznościach powiedział cytowane prze zemnie "teraś", sprawdzicie sięgając po tą książkę właśnie "teraś". A "teraś" miłego dnia. 

Od zawsze wiedziałam, że poza zwykłym światem gdzieś tam obok żyją takie stworzenia jak bohaterowie Zewu, nazwałam bym tą książkę dość krótko. Praktycznym poradnikiem poruszania się wśród wilkołaków, czasem pojawi się też anegdotka o wampirach i innych nieludziach. Jest to też inny dowód na jedną z moich teorii nie ważne jakie skończyło się studia i tak pracować można potem wszędzie ot chociażby być mechanikiem samochodowym po historii. Fajne, przyjemne, lekkie i dowcipne czyli to co lubię w jednym miejscu. Tylko znów pojawia się ten sam problem brak w zasięgu kolejnych części a jak się okazuję jest więcej niż jedna część przygód Mercedes Thompson, dziewczyny która kłopoty przyciąga jak magnes.

Dziś tak króciutko... zmiana pracy i mniej czasu na czytanie i pisanie.  A zali wam powiadam, część ta jest przeto jeszcze lepsza niż poprzednie. Pełno w niej jeszcze więcej wiedzy magicznej, tym razem również i nie brak wiedzy alchemicznej. Wiedzieć wam zapewne wypada, że można tu zdobyć wiedzę o tym, co się dzieje jak się zagląda nie tam, gdzie się powinno? Szczury, smok czy księżniczka odpowiadają za zarazę? Kto może opiekować się smokiem.... I mogła, bym tak wymieniać dalej. Ale nie zrobię tego, za to napiszę, że z niecierpliwością czekam, żeby wyruszyć w ten świat znów. Miłego dnia